Benim de söyleyeceklerim var!

"Rol paylaşımı yapmadan, dinlemeyi öğrenmeden anlayamayacağımızı kabul etmeden, sesimiz duyurmak için önce çıkaranı dinlememiz gerektiği algısını sahiplenmeden varlığımızın da bir manası olmadıgını anladığımız günün sabahı, başka bir insan olarak uyanabileceğiz uykumuzdan..."

Benim de söyleyeceklerim var!

“Rol paylaşımı yapmadan, dinlemeyi öğrenmeden anlayamayacağımızı kabul etmeden, sesimiz duyurmak için önce çıkaranı dinlememiz gerektiği algısını sahiplenmeden varlığımızın da bir manası olmadıgını anladığımız günün sabahı, başka bir insan olarak uyanabileceğiz uykumuzdan…”

15 Haziran 2017
Alice / İstanbul

Biliyorum, hepimizin her şey hakkında söyleyecek çok fazla sözü var. Bu sebeple problemimiz de aynı. Söyleyecek çok fazla şeyimiz olmasına rağmen, sesimizi duyurucak kimseyi bulamıyoruz. Çünkü herkes, sadece kendi sesini duyurmaya muhtaç. Bir başkasının fikrini kabul etmeyeceğimizi biliyoruz. Bu sebeple duyduğumuz saygı da, kendi çapımızdan bir santimetre uzağa gidemiyor.

Öfkeleniyoruz. Konuşmalarımızın geneli anlaşılamamaktan şikayet etmekle geçiyor; kendimizden başkasını anlamayı başarabiliyormuşuz gibi. Anlaşılma gayemiz her zaman anlamaktan daha büyük yer tutuyor kalbimizde. Tüm günümüzü evde birilerine, iş yerinde bir digerlerine, yalnız kaldığımızda ise makul sebepler yaratarak kendı vicdan ve aklımıza hükmetmeye çalışarak geçiriyoruz. Sonuçtan memnun kalmamak düzenin altın kuralı çünkü ertesi günün gizli hedefleri de tamamen bugünle, bugün ise dünle alakalı.

Daha çok konuşmamız, her gün yeni bir kelime öğrenmemiz gerek. Üstelik hali hazırda bildiklerimizi de cümle içinde doğru yerde kullanmalıyız kı bizi anlamayan insanlara bunu nasıl anlatabileceğimizi artık bilemediğimizi söyleyip, bütün suçu onlara atabilelim.

Hiçbir sorumluluk almadan alıyor gibi yaptıgımız her yeni gün ile ilgili tüm dertlerimizin temelinde de kendi yarattığımız çıkmazın ortasında duran biz varız.

Rol paylaşımı yapmadan, dinlemeyi öğrenmeden anlayamayacağımızı kabul etmeden, sesimiz duyurmak için önce çıkaranı dinlememiz gerektiği algısını sahiplenmeden varlığımızın da bir manası olmadıgını anladığımız günün sabahı, başka bir insan olarak uyanabileceğiz uykumuzdan. Çünkü bitmiyor. Olan biten, bazense sadece olan, yerinde duran, yerinde sayan her şey ile ilgili söyleyeceklerimiz var.

Sımdı, ben konuşmaya başlayacağım.

Sen, dinleyecek mısın?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir